kadoartikelen
© DCT, 2015-2018
De weg van de koning
Een koning had een snelweg gebouwd voor de leden van zijn koninkrijk. Nadat het compleet was, maar voordat het voor het publiek open zou gaan, besloot de koning  om een wedstrijd te houden. Hij nodigde iedereen uit om mee te doen. De opdracht was om te zien wie de weg het beste zou begaan.                Op de dag van de wedstrijd kwam iedereen langs. Sommige hadden                                      schitterende koetsen, sommige mooie kleding, keurige kapsels, of geweldig               eten bij zich. De mensen reisden de hele dag over de weg, maar iedereen die              aan het einde van de reis bij de koning kwam, klaagde, dat er een grote stapel              stenen en troep op de weg lag, het hinderde hen, en het lag in de weg.   Aan het einde van de dag, kwam een eenzame reiziger over de eindstreep, en moe wandelde hij naar de koning toe. Hij was uitgeput en vuil, maar hij wandelde naar de koning toe met respect en overhandigde hem een zak met geld. Hij zei: Ik moest onderweg stoppen om de weg  vrij te maken , er lag een stapel stenen en troep die de weg blokkeerde, onder alles lag deze zak met geld, en ik wil het terugbrengen naar de eigenaar.   De koning zei; jij bent de eigenaar. Oh nee zei de reiziger zo rijk ben ik niet, het is niet van mij. De koning zei, je bent de rechtmatige eigenaar, je hebt de wedstrijd gewonnen want hij die de weg het beste is begaan, is hij die de weg begaanbaarder maakt voor degene die hem volgen.
Johannes (de doper) is de wegbereider van de Mens van Nazareth. Markus 1:1-8 Jesaja profeteerde eeuwen eerder: “Een stem van iemand die roept in de woestijn: Bereid de weg van de Heere, maak recht in de wildernis een gebaande weg voor onze God.”  Jesaja 40:3 Sta eens stil bij het werk aan je eigen weg! Ruim nu eens al die wegblokkades op in je leven. In de wegenbouw markeren grote, dikke, witte strepen het midden en de zijkanten van de weg. Die lijnen heten ‘reflectielijnen’. Je bent er zo aan gewend dat ze er zijn om je op het goede spoor te houden dat je ze pas mist als ze bv. bij een nieuw stuk zwart asfaltdek ophouden. Je moet dan je koers zelf bepalen. Reflectie betekent ook nadenken, op zoek zijn naar de juiste lijnen in je leven. Soms zie je de lijnen in je leven heel duidelijk en ga je haast onbewust voort. Maar dan opeens kom je in je leven op een stuk zwart asfalt terecht; overkomt je opeens een duister gat en dan is er heel wat stuurmanskunst nodig om op koers te blijven. Het leven gaat vaker over kasseistroken dan langs gebaande wegen. Johannes is een wegwijzer, wegbereider. Een wegwijzer staat niet op de weg maar er naast. Een reflectie- en oriëntatiepunt. Ze wijzen niet naar zichzelf maar naar een punt verderop. Je volgt de aanwijzing of je gaat je eigen weg. In de Bijbel wijzen ze naar de Mens van Nazareth, die zich de Weg noemde. Wanneer je de goede weg gevonden heb kan je die met vallen en opstaan en met Gods hulp blijven volgen. Dan kan je zelf ook een ‘wegbereider’ worden door anderen de weg naar Jezus te wijzen. Door anderen te helpen met puin van hun weg op te ruimen. Een voorbeeld zijn als christen.